Lamentações 2
1[ Aleph Quomodo obtexit caligine in furore suo Dominus filiam Sion; projecit de clo in terram inclytam Isral, et non est recordatus scabelli pedum suorum in die furoris sui!
2Beth Prcipitavit Dominus, nec pepercit omnia speciosa Jacob: destruxit in furore suo muntiones virginis Juda, et dejecit in terram; polluit regnum et principes ejus.
3Ghimel Confregit in ira furoris sui omne cornu Isral; avertit retrorsum dexteram suam a facie inimici, et succendit in Jacob quasi ignem flamm devorantis in gyro.
4Daleth Tetendit arcum suum quasi inimicus, firmavit dexteram suam quasi hostis, et occidit omne quod pulchrum erat visu in tabernaculo fili Sion; effudit quasi ignem indignationem suam.
5He Factus est Dominus velut inimicus, prcipitavit Isral: prcipitavit omnia mnia ejus, dissipavit munitiones ejus, et replevit in filia Juda humiliatum et humiliatam.
6Vau Et dissipavit quasi hortum tentorium suum; demolitus est tabernaculum suum. Oblivioni tradidit Dominus in Sion festivitatem et sabbatum; et in opprobrium, et in indignationem furoris sui, regem et sacerdotem.
7Zain Repulit Dominus altare suum; maledixit sanctificationi su: tradidit in manu inimici muros turrium ejus. Vocem dederunt in domo Domini sicut in die solemni.
8Heth Cogitavit Dominus dissipare murum fili Sion; tetendit funiculum suum, et non avertit manum suam a perditione: luxitque antemurale, et murus pariter dissipatus est.
9Teth Defix sunt in terra port ejus, perdidit et contrivit vectes ejus; regem ejus et principes ejus in gentibus: non est lex, et prophet ejus non invenerunt visionem a Domino.
10Jod Sederunt in terra, conticuerunt senes fili Sion; consperserunt cinere capita sua, accincti sunt ciliciis: abjecerunt in terram capita sua virgines Jerusalem.
11Caph Defecerunt pr lacrimis oculi mei, conturbata sunt viscera mea; effusum est in terra jecur meum super contritione fili populi mei, cum deficeret parvulus et lactens in plateis oppidi.
12Lamed Matribus suis dixerunt: Ubi est triticum et vinum? cum deficerent quasi vulnerati in plateis civitatis, cum exhalarent animas suas in sinu matrum suarum.
13Mem Cui comparabo te, vel cui assimilabo te, filia Jerusalem? cui exquabo te, et consolabor te, virgo, filia Sion? magna est enim velut mare contritio tua: quis medebitur tui?
14Nun Prophet tui viderunt tibi falsa et stulta; nec aperiebant iniquitatem tuam, ut te ad pnitentiam provocarent; viderunt autem tibi assumptiones falsas, et ejectiones.
15Samech Plauserunt super te manibus omnes transeuntes per viam; sibilaverunt et moverunt caput suum super filiam Jerusalem: Hccine est urbs, dicentes, perfecti decoris, gaudium univers terr?
16Phe Aperuerunt super te os suum omnes inimici tui: sibilaverunt, et fremuerunt dentibus, et dixerunt: Devorabimus: en ista est dies quam exspectabamus; invenimus, vidimus.
17Ain Fecit Dominus qu cogitavit; complevit sermonem suum, quem prceperat a diebus antiquis: destruxit, et non pepercit, et ltificavit super te inimicum, et exaltavit cornu hostium tuorum.
18Sade Clamavit cor eorum ad Dominum super muros fili Sion: Deduc quasi torrentem lacrimas per diem et noctem; non des requiem tibi, neque taceat pupilla oculi tui.
19Coph Consurge, lauda in nocte, in principio vigiliarum; effunde sicut aquam cor tuum ante conspectum Domini: leva ad eum manus tuas pro anima parvulorum tuorum, qui defecerunt in fame in capite omnium compitorum.
20Res Vide, Domine, et considera quem vindemiaveris ita. Ergone comedent mulieres fructum suum, parvulos ad mensuram palm? si occiditur in sanctuario Domini sacerdos et propheta?
21Sin Jacuerunt in terra foris puer et senex; virgines me et juvenes mei ceciderunt in gladio: interfecisti in die furoris tui, percussisti, nec misertus es.
22Thau Vocasti quasi ad diem solemnem, qui terrerent me de circuitu; et non fuit in die furoris Domini qui effugeret, et relinqueretur: quos educavi et enutrivi, inimicus meus consumpsit eos.]