Lucas 22

¹Appropinquat autem dies festus azymorum, qui dicitur Pascha:

²et qurebant principes sacerdotum, et scrib, quomodo Jesum interficerent: timebant vero plebem.

³Intravit autem Satanas in Judam, qui cognominabatur Iscariotes, unum de duodecim:

⁴et abiit, et locutus est cum principibus sacerdotum, et magistratibus, quemadmodum illum traderet eis.

⁵Et gavisi sunt, et pacti sunt pecuniam illi dare.

⁶Et spopondit, et qurebat opportunitatem ut traderet illum sine turbis.

⁷Venit autem dies azymorum, in qua necesse erat occidi pascha.

⁸Et misit Petrum et Joannem, dicens: Euntes parate nobis pascha, ut manducemus.

⁹At illi dixerunt: Ubi vis paremus?

¹⁰Et dixit ad eos: Ecce intrountibus vobis in civitatem occurret vobis homo quidam amphoram aqu portans: sequimini eum in domum, in quam intrat,

¹¹et dicetis patrifamilias domus: Dicit tibi Magister: Ubi est diversorium, ubi pascha cum discipulis meis manducem?

¹²Et ipse ostendet vobis cnaculum magnum stratum, et ibi parate.

¹³Euntes autem invenerunt sicut dixit illis, et paraverunt pascha.

¹⁴Et cum facta esset hora, discubuit, et duodecim apostoli cum eo.

¹⁵Et ait illis: Desiderio desideravi hoc pascha manducare vobiscum, antequam patiar.

¹⁶Dico enim vobis, quia ex hoc non manducabo illud, donec impleatur in regno Dei.

¹⁷Et accepto calice gratias egit, et dixit: Accipite, et dividite inter vos.

¹⁸Dico enim vobis quod non bibam de generatione vitis donec regnum Dei veniat.

¹⁹Et accepto pane gratias egit, et fregit, et dedit eis, dicens: Hoc est corpus meum, quod pro vobis datur: hoc facite in meam commemorationem.

²⁰Similiter et calicem, postquam cnavit, dicens: Hic est calix novum testamentum in sanguine meo, qui pro vobis fundetur.

²¹Verumtamen ecce manus tradentis me, mecum est in mensa.

²²Et quidem Filius hominis, secundum quod definitum est, vadit: verumtamen v homini illi per quem tradetur.

²³Et ipsi cperunt qurere inter se quis esset ex eis qui hoc facturus esset.

²⁴Facta est autem et contentio inter eos, quis eorum videretur esse major.

²⁵Dixit autem eis: Reges gentium dominantur eorum: et qui potestatem habent super eos, benefici vocantur.

²⁶Vos autem non sic: sed qui major est in vobis, fiat sicut minor: et qui prcessor est, sicut ministrator.

²⁷Nam quis major est, qui recumbit, an qui ministrat? nonne qui recumbit? Ego autem in medio vestrum sum, sicut qui ministrat:

²⁸vos autem estis, qui permansistis mecum in tentationibus meis.

²⁹Et ego dispono vobis sicut disposuit mihi Pater meus regnum,