Salmos 59
1In finem, pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi David, in doctrinam,
2cum succendit Mesopotamiam Syri et Sobal, et convertit Joab, et percussit Idumam in valle Salinarum duodecim millia.
3[Deus, repulisti nos, et destruxisti nos; iratus es, et misertus es nobis.
4Commovisti terram, et conturbasti eam; sana contritiones ejus, quia commota est.
5Ostendisti populo tuo dura; potasti nos vino compunctionis.
6Dedisti metuentibus te significationem, ut fugiant a facie arcus; ut liberentur dilecti tui.
7Salvum fac dextera tua, et exaudi me.
8Deus locutus est in sancto suo: ltabor, et partibor Sichimam; et convallem tabernaculorum metibor.
9Meus est Galaad, et meus est Manasses; et Ephraim fortitudo capitis mei. Juda rex meus;
10Moab olla spei me. In Idumam extendam calceamentum meum: mihi alienigen subditi sunt.
11Quis deducet me in civitatem munitam? quis deducet me usque in Idumam?
12nonne tu, Deus, qui repulisti nos? et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris?
13Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.
14In Deo faciemus virtutem; et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos.]