Zacarias 4

¹Et reversus est angelus qui loquebatur in me, et suscitavit me quasi virum qui suscitatur de somno suo.

²Et dixit ad me: Quid tu vides? Et dixi: Vidi, et ecce candelabrum aureum totum, et lampas ejus super caput ipsius, et septem lucern ejus super illud, et septem infusoria lucernis qu erant super caput ejus.

³Et du oliv super illud: una a dextris lampadis, et una a sinistris ejus.

⁴Et respondi, et aio ad angelum qui loquebatur in me, dicens: Quid sunt hc, domine mi?

⁵Et respondit angelus qui loquebatur in me, et dixit ad me: Numquid nescis quid sunt hc? Et dixi: Non, domine mi.

⁶Et respondit, et ait ad me, dicens: Hoc est verbum Domini ad Zorobabel, dicens: Non in exercitu, nec in robore, sed in spiritu meo, dicit Dominus exercituum.

⁷Quis tu, mons magne, coram Zorobabel? In planum: et educet lapidem primarium, et exquabit gratiam grati ejus.

⁸Et factum est verbum Domini ad me, dicens:

⁹Manus Zorobabel fundaverunt domum istam, et manus ejus perficient eam: et scietis quia Dominus exercituum misit me ad vos.

¹⁰Quis enim despexit dies parvos? Et ltabuntur, et videbunt lapidem stantem in manu Zorobabel. Septem isti oculi sunt Domini, qui discurrunt in universam terram.

¹¹Et respondi, et dixi ad eum: Quid sunt du oliv ist, ad dexteram candelabri, et ad sinistram ejus?

¹²Et respondi secundo, et dixi ad eum: Quid sunt du spic olivarum qu sunt juxta duo rostra aurea in quibus sunt suffusoria ex auro?

¹³Et ait ad me, dicens: Numquid nescis quid sunt hc? Et dixi: Non, domine mi.

¹⁴Et dixit: Isti sunt duo filii olei, qui assistunt Dominatori univers terr.