Lucas 22

¹Appropinquabat autem dies festus Azymorum, qui dici tur Pascha.

²Et quaerebant principes sacerdotum et scribae quomodo eum interficerent; timebant vero plebem.

³Intravit autem Satanas in Iudam, qui cognominabatur Iscarioth, unum de Duodecim;

⁴et abiit et locutus est cum principibus sacerdotum et magistratibus, quemadmodum illum traderet eis.

⁵Et gavisi sunt et pacti sunt pecuniam illi dare.

⁶Et spopondit et quaerebat opportunitatem, ut eis traderet illum sine turba.

⁷Venit autem dies Azymorum, in qua necesse erat occidi Pascha.

⁸Et misit Petrum et Ioannem dicens: " Euntes parate nobis Pascha, ut manducemus ".

⁹At illi dixerunt ei: "Ubi vis paremus? ".

¹⁰Et dixit ad eos: " Ecce, introeuntibus vobis in civitatem, occurret vobis homo amphoram aquae portans; sequimini eum in domum, in quam intrat.

¹¹Et dicetis patri familias domus: "Dicit tibi Magister: Ubi est deversorium, ubi Pascha cum discipulis meis manducem?".

¹²Ipse vobis ostendet cenaculum magnum stratum; ibi parate ".

¹³Euntes autem invenerunt, sicut dixit illis, et paraverunt Pascha.

¹⁴Et cum facta esset hora, discubuit, et apostoli cum eo.

¹⁵Et ait illis: " Desiderio desideravi hoc Pascha manducare vobiscum, antequam patiar.

¹⁶Dico enim vobis: Non manducabo illud, donec impleatur in regno Dei ".

¹⁷Et accepto calice, gratias egit et dixit: " Accipite hoc et dividite inter vos.

¹⁸Dico enim vobis: Non bibam amodo de generatione vitis, donec regnum Dei veniat ".

¹⁹Et accepto pane, gratias egit et fregit et dedit eis dicens: " Hoc est corpus meum, quod pro vobis datur. Hoc facite in meam commemorationem ".

²⁰Similiter et calicem, postquam cenavit, dicens: " Hic calix novum testamentum est in sanguine meo, qui pro vobis funditur.

²¹Verumtamen ecce manus tradentis me mecum est in mensa;

²²et quidem Filius hominis, secundum quod definitum est, vadit; verumtamen vae illi homini, per quem traditur! ".

²³Et ipsi coeperunt quaerere inter se, quis esset ex eis, qui hoc facturus esset.

²⁴Facta est autem et contentio inter eos, quis eorum videretur esse maior.

²⁵Dixit autem eis: " Reges gentium dominantur eorum; et, qui potestatem habent super eos, benefici vocantur.

²⁶Vos autem non sic, sed qui maior est in vobis, fiat sicut iunior; et, qui praecessor est, sicut ministrator.

²⁷Nam quis maior est: qui recumbit, an qui ministrat? Nonne qui recumbit? Ego autem in medio vestrum sum, sicut qui ministrat.

²⁸Vos autem estis, qui permansistis mecum in tentationibus meis;

²⁹et ego dispono vobis, sicut disposuit mihi Pater meus regnum,

³⁰ut edatis et bibatis super mensam meam in regno meo et sedeatis super thronos iudicantes duodecim tribus Israel.

³¹Simon, Simon, ecce Satanas expetivit vos, ut cribraret sicut triticum;

³²ego autem rogavi pro te, ut non deficiat fides tua. Et tu, aliquando conversus, confirma fratres tuos ".

³³Qui dixit ei: " Domine, tecum paratus sum et in carcerem et in mortem ire ".