Provérbios 9
1Sapientia aedificavit sibi domum,excidit columnas septem;
2immolavit victimas suas, miscuit vinumet proposuit mensam suam.
3Misit ancillas suas, ut vocarentad arcem et ad excelsa civitatis:
4" Si quis est parvulus, veniat ad me ".Et vecordi locuta est:
5" Venite, comedite panem meumet bibite vinum, quod miscui vobis;
6relinquite infantiam et viviteet ambulate per vias prudentiae ".
7Qui erudit derisorem, ipse iniuriam sibi facit;et, qui arguit impium, sibi maculam generat.
8Noli arguere derisorem, ne oderit te;argue sapientem, et diliget te.
9Da sapienti, et sapientior fiet;doce iustum, et addet doctrinam.
10Principium sapientiae timor Domini,et scientia Sancti est prudentia.
11Per me enim multiplicabuntur dies tui,et addentur tibi anni vitae.
12Si sapiens fueris, tibimetipsi eris;si autem illusor, solus portabis malum.
13Mulier stulta est clamosa,fatua et nihil sciens;
14sedit in foribus domus suaesuper sellam in excelsis urbis,
15ut vocaret transeuntes per viamet pergentes itinere suo:
16" Qui est parvulus, declinet ad me ".Et vecordi locuta est:
17" Aquae furtivae dulciores sunt,et panis in abscondito suavior ".
18Et ignoravit quod ibi sint umbrae,et in profundis inferni convivae eius.