2 Coríntios 10

¹ipse autem ego Paulus obsecro vos per mansuetudinem et modestiam Christi qui in facie quidem humilis inter vos absens autem confido in vobis

²rogo autem ne praesens audeam per eam confidentiam qua existimo audere in quosdam qui arbitrantur nos tamquam secundum carnem ambulemus

³in carne enim ambulantes non secundum carnem militamus

⁴nam arma militiae nostrae non carnalia sed potentia Deo ad destructionem munitionum consilia destruentes

⁵et omnem altitudinem extollentem se adversus scientiam Dei et in captivitatem redigentes omnem intellectum in obsequium Christi

⁶et in promptu habentes ulcisci omnem inoboedientiam cum impleta fuerit vestra oboedientia

⁷quae secundum faciem sunt videte si quis confidit sibi Christi se esse hoc cogitet iterum apud se quia sicut ipse Christi est ita et nos

⁸nam et si amplius aliquid gloriatus fuero de potestate nostra quam dedit Dominus in aedificationem et non in destructionem vestram non erubescam

⁹ut autem non existimer tamquam terrere vos per epistulas

¹⁰quoniam quidem epistulae inquiunt graves sunt et fortes praesentia autem corporis infirma et sermo contemptibilis

¹¹hoc cogitet qui eiusmodi est quia quales sumus verbo per epistulas absentes tales et praesentes in facto

¹²non enim audemus inserere aut conparare nos quibusdam qui se ipsos commendant sed ipsi in nobis nosmet ipsos metientes et conparantes nosmet ipsos nobis

¹³nos autem non in inmensum gloriabimur sed secundum mensuram regulae quam mensus est nobis Deus mensuram pertingendi usque ad vos

¹⁴non enim quasi non pertingentes ad vos superextendimus nos usque ad vos enim pervenimus in evangelio Christi

¹⁵non in inmensum gloriantes in alienis laboribus spem autem habentes crescentis fidei vestrae in vobis magnificari secundum regulam nostram in abundantiam

¹⁶etiam in illa quae ultra vos sunt evangelizare non in aliena regula in his quae praeparata sunt gloriari

¹⁷qui autem gloriatur in Domino glorietur

¹⁸non enim qui se ipsum commendat ille probatus est sed quem Dominus commendat