Isaías 8

¹et dixit Dominus ad me sume tibi librum grandem et scribe in eo stilo hominis Velociter spolia detrahe Cito praedare

²et adhibui mihi testes fideles Uriam sacerdotem et Zacchariam filium Barachiae

³et accessi ad prophetissam et concepit et peperit filium et dixit Dominus ad me voca nomen eius Adcelera spolia detrahere Festina praedari

⁴quia antequam sciat puer vocare patrem suum et matrem suam auferetur fortitudo Damasci et spolia Samariae coram rege Assyriorum

⁵et adiecit Dominus loqui ad me adhuc dicens

⁶pro eo quod abiecit populus iste aquas Siloae quae vadunt cum silentio et adsumpsit magis Rasin et filium Romeliae

⁷propter hoc ecce Dominus adducet super eos aquas Fluminis fortes et multas regem Assyriorum et omnem gloriam eius et ascendet super omnes rivos eius et fluet super universas ripas eius

⁸et ibit per Iudam inundans et transiens usque ad collum veniet et erit extensio alarum eius implens latitudinem terrae tuae o Emmanuhel

⁹congregamini populi et vincimini et audite universae procul terrae confortamini et vincimini accingite vos et vincimini

¹⁰inite consilium et dissipabitur loquimini verbum et non fiet quia nobiscum Deus

¹¹haec enim ait Dominus ad me sicut in forti manu erudivit me ne irem in via populi huius dicens

¹²non dicatis coniuratio omnia enim quae loquitur populus iste coniuratio est et timorem eius ne timeatis neque paveatis

¹³Dominum exercituum ipsum sanctificate ipse pavor vester et ipse terror vester

¹⁴et erit vobis in sanctificationem in lapidem autem offensionis et in petram scandali duabus domibus Israhel in laqueum et in ruinam habitantibus Hierusalem

¹⁵et offendent ex eis plurimi et cadent et conterentur et inretientur et capientur

¹⁶liga testimonium signa legem in discipulis meis

¹⁷et expectabo Dominum qui abscondit faciem suam a domo Iacob et praestolabor eum

¹⁸ecce ego et pueri quos mihi dedit Dominus in signum et in portentum Israhelis a Domino exercituum qui habitat in monte Sion

¹⁹et cum dixerint ad vos quaerite a pythonibus et a divinis qui stridunt in incantationibus suis numquid non populus a Deo suo requirit pro vivis a mortuis

²⁰ad legem magis et ad testimonium quod si non dixerint iuxta verbum hoc non erit eis matutina lux

²¹et transibit per eam corruet et esuriet et cum esurierit irascetur et maledicet regi suo et Deo suo et suspiciet sursum

²²et ad terram intuebitur et ecce tribulatio et tenebrae dissolutio angustia et caligo persequens et non poterit avolare de angustia sua